
کانال تلگرام : https://t.me/MuayThai_Markazi
ربات تلگرام موی تای حرفه ای:
https://t.me/muay_thai_botmarkazibot
به ادامه مطلب مراجعه شود ...
بیوگرافی و زندگینامه رمی بونجاسکی
نام خانوادگی: بونجاسکی وزن:۱۰۵کیلو گرم برد:۶۳
لقب: جنتلمن پرنده سبک:موی تای ناک اوت:۳۵
کشور: هلند تیم:باشگاه مجیرو باخت:۱۴
تاریخ تولد: ۱۰ فوریه۱۹۷۶ مساوی:۳
بیوگرافی و زندگینامه برانکو سیکاتیک
نام:برانکو قد:۱۸۵ سانتیمتر جمع فایتها:۹۸
نام خانوادگی:سیکاتیک وزن:۹۸ برد:۹۲
لقب:ببر سبک:کیک بوکسینگ ناک اوت:۶۰
کشور:کرواسی تیم:باشگاه ببر باخت:۵
تاریخ تولد:۳اکتبر۱۹۵۴ مساوی:۱
ادامه مطلب حاوی اطلاعات کامل میباشد ...
نام: ارنست هوست
لقب: مستر پرفکت (آقای کامل)
قد: ۱۹۰ سانتیمتر
وزن: 108 کیلوگرم
ملیت: هلندی
تاریخ تولد: 11 جولای 1965
محل تولد: هیمسکرک هلند
استایل: موی تای – کیک بوکسینگ
تیم: مسترپرفکت
این فایتر در کل 118 مبارزه که 98 برد(62 تا از بردها با ناک اوت بوده)
16 باخت و 1 مساوی داشته است در ضمن تنها فایتری است که 4 دوره
قهرمان مسابقات جایزه بزرگ K-1 شده است
افتخارات:
نفر سوم مسابقات K-1 ژاپن 1996
قهرمان مسابقات K-1 ژاپن 1997
قهرما مسابقات K-1 ژاپن 1999
فینالیست مسابقات K-1 در ناگویا 2000
قهرمان مسابقات K-1 در ملبورن استرالیا 2001
قهرمان مسابقات K-1 ژاپن 2002
قهرمان مسابقات فول کنتاکت اروپا I.S.K.A
قهرمان موی تای هلند و اروپا W.M.T.A
قهرمان کیک بوکسینگ ارووپا WKA
او در هیچ مبارزه ای در آن سال شکست نخورد.او در فینال 8 نفر آن سال هم با شکست دادن "یوشیهیرو ساتو" در یک چهارم نهایی،"گاگو دِراگو" در نیمه نهایی به مبارزه فینال رسید.ولی این بار بوئاکاو با تکنیکال ناک اوت (ضربات سریع مشت) اَندی ساوِر را شکست داد و نخستین فایتری شد که عنوان قهرمانی K-1 World MAX را دوبار به دست آورد.
در سال 2007 بوئاکاو در برابر فایترهایی چون جبار عسکروف و اَندی اُلوگان و نیکی هُلزکِن پیروز شد و در برابر "جورجیو پتروسیان" پس از 5 راند مبارزه به تساوی رسید تا به فینال 8 نفر K-1 World MAX 2007 راه پیدا کند اما در یک چهارم نهایی آن سال و در گام اول مغلوب "ماساتو" از ژاپن شد و حذف گردید.در سال 2008 عملکرد او خوب نبود.او در اولین مبارزه خود در این سال "فالدیر چاهبَری" از مراکش را شکست داد.ولی در برابر "یوشیهیرو ساتو" با ناک اوت (هوک راست) در راند سوم مغلوب شد و نتوانست به فینال 8 نفر صعود کند.او در مسابقات It')">
تونی جا در 5 اکتوبر 1976 در منطقه ی سورین ولایت اسان (بین مرز کامبوج و تایلند) به دنیا آمده است. وی از نژاد نسبتا کامبوجی است و آنچه به جهان و جهانیان مشهور است اینکه تونی از خم سورین می باشد، (منطقه ای که زمانی بخشی از کامبوج بوده و اکنون مربوط تایلند می باشد.) تونی در یک منطقه ی روستایی بزرگ شده و از بدو آغاز نوجوانی به تماشای فیلمهای جکی چن، بروسلی و جتلی علاقمند بود و هر وقت که فیلم نوی از جکی به بازار و سینما عرضه می گردید، تونی مشتاقانه فاصله ی 200 کیلومتری را پیاده می پیمود تا هنرهای رزمی جکی و جتلی را مشاهده کند و این چیزها جا را وادار می نمود تا به تمرین و ورزش روی بیاورد. وی که 10 سال بیش نداشت در همان ورزشگاه کوچک محلی خود شامل ورزش شد و تصمیم گرفته بود که هر طوری که می شود باید روزی خود را در ردیف قهرمانان رزمنده و یا بالاتر از آنان ببیند. تماشای مشتاقانه ی فیلمهای بروسلی به تونی آنقدر الهام بخش بود که وی را وا می داشت تا بیش از پیش به تمرین و فعالیت آغاز کند. تونی نخست ورزش را همراه با دوستان خود بچه های روستایی آغاز نمود. خانواده ی تونی نگهبان گله ی فیل بود و پدرش زمین شالیکاری داشت که تونی روزانه روی آن تمرین می نمود و تکنیکها و حرکات فیلمی جتلی را کلیشه نموده و زمانی که فیل ها را به شست وشو می بردند، همین حرکات و چرخش را بالای پشت آنان کار میکرد. (چنانچه که بخشی از زندگی دوران کودکی خود را در فیلم تام یوم گنگ به تصویر کشانده است.)
اشنایی با خان موی تای ( درجه و نشان )

خان یک: بازوبند سفید سه ماه
خان دو: بازوبند زرد سه تا شش ماه
خان سه: بازبند زرد و سفید شش تا نه ماه
خان چهار: بازوبند سبز نه تا دوازده ماه
خان پنج: بازوبند سبز و سسفید دوازده تا پانزذه ماه
خان شش: سربند و بازوبند آبی پانزده تا هجده ماه
خان هفت: سربند و بازوبند آبی و سفید هجده تا بیست و یک ماه
خان هشت: سربند و بازوبند قهوه ای بیست و یک ماه تا بیست چهار ماه
خان نه: سربند و بازوبند قهوه ای و سفید بیست و چهار ماه تا بیست هفت ماه
خان ده: سربند و بازوبند قرمز بیست و هفت ماه
نام دیگر این سبک رزمی هنر هشت اندام میباشد.
دلیل این نام گذاری تمرکز شدید این سبک رزمی بروی ضربات خاص ارنج ، زانو ، بازوها میباشد
توانایی و مرگبار بودن این رشته برای شخصی که تنها یکبار مبارزات موی تای را دیده باشد مشهود است و کامل اشکار میشود و
اصلا عجیب نیست که این سبک رزمی جزو 10 هنر رزمی کشنده دنیا گنجانده شده است
.
«موی تای» هنر رزمی و روش دفاع از خود است که در آن از ضربههای مشت، آرنج، زانو و پا استفاده میشود و قبلاً ضربهی سر را نیز سلاح مجاز میدانستند. موی تای امتحان قدرت است و در آن از قسمتهای مختلف بدن و حتی اسکلههای بدن به عنوان سلاحی در نبردها استفاده میشود و هیچ عضوی از بدن غیر فعال نمیماند. در واقع میتوان گفت که «موی تای» نبرد با سلاحهایی است که همیشه همراه آدمی است و افراد بشر به طور خدادادی از آن بهرهمند هستند.
«موی تای» یا به عبارتی «تای بوکسینگ» ورزش رزمی و سنتی کشور تایلند است و به طور خاص به مردم کشور تایلند تعلق دارد و قدمت آن با تاریخچهی مردم «تای» آمیخته شده است. ریشهی «موی تای» به زمانهای بسیار قدیم باز میگردد، به زمانی که مبارزات انسانها، بدوی و ابتدایی بود و مجبور بودند برای زنده ماندن و حفظ خانواده و طایفه و... با هم بجنگند و این آغاز داستانی است که چطور انسانها شروع به استفاده از ضربات پا، زانو، مشت و آرنجهایشان در مبارزات نمودند.
موی تای به عنوان بخش ضروری فرهنگ تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و افرادی که تای بوکسور بودند یا در این رشته مهارت داشتند، اغلب لقب «مردان شریف» را میگرفتند. در دوران قدیم افرادی که میخواستند به فرمانروایی و حکومت دست یابند، مجبور بودند که از بین هجده سبک موی تای، چهار سبک آن را بیاموزند. این چهار سبک شامل «کانیکا» (Kanika) هنر حرکات بدن، «آتیاسا» (Atihasa) تاریخچهی اجداد قهرمان، «مایا» (Maya) هنر مشتزنی و «مونتا» (Munta) دانستن طلسم افسانهای بود و به همین علت موی تای یکی از مهارتهای پادشاهان در زمانهای قدیم بوده است.
این هنر رزمی در دوره قبل از آیودهایا «سبک چای یوت» (Chaiyuthstyle) «روش مبارزه چند وجهی» نامیده میشد و از آن زمان که کشور سیام (Siam) نام خود را به تایلند تغییر داد، این ورزش هم «موی تای» (Muaythai) نامیده شد و باید توجه داشت که تلفظ صحیح نام این ورزش در زبان دری، «موی تای» است و اگر به شکل دیگری تلفظ گردد، معنی آن تغییر خواهد یافت.
موی تای در قرن اخیر مورد توجه نقاط مختلف جهان قرار گرفت و در نقاط مختلف جهان به خصوص کشورهای اروپایی مکرراً مسابقههای آن برگزار شد. از این رو از دو دههی اخیر به بعد، ادارهی تربیت بدنی کشور تایلند مصمم گرفت ورزش موی تای را به طور جدی و در سطح بینالمللی گسترش دهد و فعالیت خود را از سال 1985 با تأسیس «انجمن موی تای آماتور تایلند» و با نام اختصاری (AMAT) آغاز کرد. در سال 1999 در جلسهای که با حضور اعضای کمیته المپیک آسیا در کشور کویت برگزار شد، اعضای کمیتهی المپیک آسیایی با درخواست کمیتهی ملی المپیک تایلند، مبنی بر پیوستن ورزش موی تای آماتور به المپیک آسیایی موافقت نمودند.
پوششهای سنتی «موی تای»:
در گذشته مردم تایلند هنگام نبرد با کشورهای دیگر جهت تقویت روحیه نیروهای خود دعاهای خاصی میخواندند و به جز شلوار و پیراهن سنتی از پارچه و کمربندهای مخصوص به عنوان محافظ در مقابل نیروهای هیپنوتیزمکننده استفاده میکردند، که به اختصار از آنها نام میبریم: